KAZANAN AKTUR D PLAJ İSKELE RESTORAN OLDU

Bodrum’un kalabalığından uzaklaşıp çam ormanlarının arasından denize doğru ilerlediğinizde sizi yıllardır doğallığını koruyan bambaşka bir dünya karşılıyor. Aktur… Bir tatil sitesinden çok, çocukların sokaklarında büyüdüğü, komşulukların devam ettiği, aynı koyda yıllardır yaz anılarının biriktiği özel bir yaşam alanı.

Belki de bu yüzden hâlâ ilk günkü huzurunu koruyor. Bu kez yolum, gündüz masmavi deniziyle misafirlerini ağırlayan, akşam ise iskelesini denizin üzerine kurulan masalarla şık bir restorana dönüştüren Aktur D Plaj’a düştü.

Aslında bu akşamın hikâyesi bir fincan kahveyle başladı. Sadiye Hanım’la kahvelerimizi içerken mutfaktan, yılların emeğinden ve misafirlerinden konuşuyorduk. 1995 yılında eşi Adem Bey ve çocuklarıyla birlikte başladıkları bu yolculuğu anlatıyordu. O günden bugüne mutfak personeli, aşçılar ve servis ekibinin büyük bölümünün birlikte çalıştığını öğrenince bunun tesadüf olmadığını düşündüm. Bir işletmeyi ayakta tutan sadece lezzet değil, birlikte büyüyen insanlar da oluyor.

Tam o sırada Adem Bey gülümseyerek söze girdi. “Şennur Hanım, sen Türkiye’nin heryerini , Rodos’u Yunanistan İtalya geziyorsun, Yunan mutfağını biliyorsun. Gel bir de bizim mutfağı tat. Söyle bakalım, daha iyisini yedin mi?”

İddialıydı…

Ben de gülerek, “İyi bulursam da yazarım, eksik bulursam da…” dedim.

“Yaz.” dedi. “ Ben mutfağıma güveniyorum.”

İşte hikâye tam da böyle başladı.

Akşam için rezervasyonumuzu yaptık.

İskeleye çıktığımda ilk dikkatimi çeken şey özenle hazırlanmış masalar oldu. Gün boyunca plajda çalışan ekip, akşam olduğunda sanki yeni mesailerine başlıyormuş gibi aynı enerjiyle misafirlerini karşılıyordu. Güler yüzlerinden hiçbir şey kaybetmemişlerdi. Siparişler bekletilmeden geliyor, servis kusursuz ilerliyordu.

Adem Bey’e iskelenin akşam restorana dönüşme fikrini sordum.

“Gündüz plajımıza gelen misafirlerimiz akşam da burada yemek yemek istediklerini söylemeye başladı. Talepler artınca biz de iskelenin akşamları restoran olarak hizmet vermesine karar verdik.”

Bu kararın ne kadar doğru olduğunu o akşam bütün masalara bakınca anlamak zor değildi.

Sadiye Hanım ise mutfağın ruhunu anlatırken gözleri parlıyordu.

“Reçellerimi mevsiminde çıkan meyvelerle kendim yapıyorum. Ev mantısını ben açıyorum. Yaprak sarmasını çiçek dolmasını da ben yapıyorum. Her yıl yaklaşık 500 kişilik aşure yapıyoruz. Öyle misafirlerimiz var ki aylar öncesinden ‘Aşure ne zaman?’ diye soruyor. ‘Ben aşureyi hiç sevmem.’ diyenlerin altı kase yediğine şahit oldum. Sonra da ‘Bu tam annem usulü olmuş.’ diyorlar.”

Reçelleri ise kahvaltının en çok konuşulan lezzetlerinden. Beğenen misafirler dönüş yolunda yanlarına birkaç kavanoz almayı ihmal etmiyor.

Sofra ev yapımı tadında mezelerle başladı.

Hepsinden tadımlık istedik. Az olsun hepsinden tadalım.

Ama gelen her tabak beklentimin biraz daha üzerine çıktı.

Özellikle yaprak sarma, kabak çiçeği dolması ve zeytinyağlılar gerçekten ev mutfağının sıcaklığını taşıyordu.

Ardından peynir dolgulu baby kalamar, yerli kalamar tava ve tereyağlı karides geldi.

Birçok yerde deniz ürünü tattım.

İtiraf etmeliyim ki bu tabaklar onları rahatlıkla geride bırakabilecek kadar başarılıydı.

Bazı mezeleri ve özellikle kavak çiçeği dolmasına Tereyağlı karidese doyamadık diyebilirim. Balık özellikle istemedik. Damağımızdaki tat zaten manzara ve o denizin usul usul dalgarıyla birleşmiş bizi mest etmişti . Bari menüden bir şiş verelim ona bakın deyince …

İçimden “Belki burada bir not kırarım.” diye geçirirken, harika bir sunumla yumuşacık eti ve tam kıvamında pişirilmiş lezzetiyle o da masadaki herkesin beğenisini kazandı.

Tatlıda ise ekmek kadayıfı ve yine çok iddalı olduklarını söyleyip mutlaka denemelisiniz ısrarı ve personelin o muzip bakışlarından anladığım ??? Bende “ Sadece o güven Adem beyde yokmuş “ hissini çağırdı . İşte yıllarca bir arada olmak aile olmak diye düşünüyorum. Ekip olmak aynı fikri duyguyu paylaşmak bu herhalde.

Normalde çok tercih ettiğim bir tatlı değildir.

Ama hafif karamelize olmuş şerbeti ve üzerindeki dondurma tadında o nefis  kaymağıyla bana fikrimi değiştirdi. Hani biraz daha şeker olsa bayar az olsa tatsız kalır hali müdavimlerin neden plajda ekmek kadayıfı yediğini anlattı diyebilirim.

Yemek boyunca aklımda tek bir düşünce vardı.

Adem Bey’in kahve sohbetinde kurduğu o iddialı cümleyi çürütebilecek miydim?

Bulamadım.

Sadiye hanımla

Sohbetimiz devam ederken misafirlerinden de söz etti.

“İnsanlar buradan ayrılırken en çok lezzetten memnun kalıp mutlu ayrılıyorlar.”

Sonra gülümseyerek unutamadığı bir misafirini anlattı.

“Bir misafirimiz her gelişinde bana aynı şeyi söyler; ‘Ben burada huzur buluyorum. Buraya geldiğimde kendimi güvende hissediyorum.’ İşte bizim için en büyük mutluluk bu.”

Yıllar boyunca Aktur’un kapıları yalnızca site sakinlerine ve onların misafirlerine açıktı. Belki de bu yüzden bu koy, doğallığını ve sakinliğini bugüne kadar koruyabildi. Son yıllarda girişlerin serbest olmasıyla birlikte burayı ilk kez keşfedenler ise aynı cümleyi kuruyormuş.

“Burası bu kadar güzelmiş de biz neden daha önce hiç gelmemişiz?”

Menüde en çok ilgi gören lezzetler ise yaprak sarma, zeytinyağlılar, kabak çiçeği dolması, pideler, lahmacunlar ve özenle hazırlanan ızgaralar.

Peki bu doğallığı nasıl koruyorlar? Diye sorsak

“Elimizden geldiğince buranın doğal yapısını korumaya çalışıyoruz. Bu koyun en büyük zenginliği doğallığı diyorlar.

Bir fincan kahveyle başlayan bu hikâye, denizin üzerinde kurulan bir sofrada güzel dostluklara dönüştü.

Otuz yılı aşan emeğin, değişmeyen bir ekibin, ev mutfağının sıcaklığının ve samimiyetin bir araya geldiği Aktur D Plaj’dan iskele restoran dan ayrılırken heybeme sadece güzel lezzetleri değil; huzuru, güveni ve Bodrum’da aradığımız ege mutfağı tadını  o eşsiz ruhunu da koydum.

Çünkü bazı sofralar insanı sadece doyurmaz…

Kendini ait hissettirir.

Sevgiyle görüşmek dileğiyle…