“Nereden başlasam bilemiyorum?” desem halimi anlatmış olur muyum? Hangi ünlem işareti ile üzüntümü ve şaşkınlığımı anlatabilirim bilmiyorum. Hangi uzman, hangi ekonomist, hangi bilim adamı çözer problemlerimizi?
Evet farkındayım, karamsar ve derin problemleri olan bir psikoloji ile yazıyorum bu yazıyı. Hani günlük konuşmalarımızda kullandığımız bir deyim var, “duygu geçti, geçmedi” diye. Şimdi eminim herkese duygu birebir geçmiştir.
Hiç siyasi bir değerlendirmeye girmeden sadece piyasadan aldıklarımla başladım yazmaya: Piyasa, reeel sektör, üretenler alev alev yanıyor. Geçtiğimiz dönemlerde bir dokun, bin ah işit demiştim. Şimdi kimseye dokunmanın imkanı yok. Ekonomimin bütün katmanları adeta ateş püskürüyor. Onca zamandır yapılan fedakarlık, üç-beş günde heba oldu.
Borsa yerle yeksan oldu, kur dalgalandı, faiz yukarı döndü, enflasyon canavarı şöyle bir silkelendi, gösterilerin gölgesinde zamlar üst üste geldi. Ekonomi kurmayları her zamanki açıklamalarını yaptı: Her şey kontrol altında, gerekli önlemler alındı diye.
Bu gerekli önlemler ki, hep iş işten geçtikten sonra alınır. Bu seferde ne kadar işe yaradı ben sizin takdirlerinize bırakıyorum. Bana göre, maalesef yine geç kalındı, yine işe yaramadı, zaten “kervan yolda düzülür” zihniyeti ile bir işe yaramayacağını da millet olarak öğrendik artık.
Bir kez daha olan oldu, artık önümüze bakalım demekten başka bir çaremiz: Daha doğrusu bu şekilde öğrenmiş ve kabul ettiğimiz bir çaresizliğimiz yok.
Önümüze bakalım diyelim.
Artık, iki yılı aşkın süredir sıkılan kemerlerin üretici ve esnafı nefessiz bıraktığını görelim. Üreticinin piyasa gereklerini göre desteklenmesi şart oldu. Yoksa, başımızın belası enflasyonun dizginlenmesi mümkün olmayacak. Kredi muslukları açılsın, destekler başlasın demiyorum. Fakat, başta KOBİ’ler olmak üzere, esnaf ve diğer kesimlere imkanlar ölçüsünde destek şart diyorum.
Ülkemizde belirsizlik ve akıl almaz siyasi tartışmalar alevlenirken, sadece rakibinin sesini bastırmak için yükselen seslerin ve sloganların bu ülkeyi tehlikeli noktalara götürebileceği uyarısını yapmak istiyorum. Bu millet, sesi çok çıkanın ya da bağıranın muhakkak haklı olduğunu düşünmüyor. Bu yüzden her şeye rağmen, sakin ve itidalli olmak gerekiyor.
Her zaman verdiğim tavsiyeyi bir kez daha yineliyorum: Yerine bir şey koyamayacağınız şeyleri elinizin tersiyle kırıp dökmeyin.
Daha kötü ne olabilir ki diyenler olacaktır. Belli bir yaşın üstündekilerin bırakın hatırlamayı, unutamadıkları kötü hatıralar vardır. Allah o günleri bir daha göstermesin.
Hiçbir problem kendi kendine ya da kıra döke çözülemeyeceğine göre, bir an durup nefes alıp sükunet içinde düşünmek gerekiyor.
Haydi hep birlikte deneyelim.
![](https://www.paravizyon.com.tr/wp-content/uploads/2025/01/utts-reklam.gif")
News
