İçinde Üretim Geçmeyen Yeni Ekonomi Sistemi

Paravizyon olarak reel ekonominin kılcal damarlarının içindeyiz. Üretene, esnafa, toptancıya, perakendeciye yüz yüze temas halindeyiz. Ben böyle bir dönem görmedim, duyduklarımı duymadım desem az söylemiş olurum.

 

Tam anlamı ile “bir dokun bin ah işit dönemi” geçiriyoruz. Üretici, esnaf, tüccar, ekonominin  bütün kesimleri, ekonominin gidişatından aşırı derece rahatsız, artık şikâyetlerini aleni derecede dile getiriyorlar.

 

Şirketleri sıkıntıya sokan üretim olmadan vergi doğuran enflasyon muhasebesi belki de ilk defa hükümet yanlıları ile muhalefet ortak konuşma dönemine getirdi. Farklı taraflarda duran işadamı örgütleri bile ekonomik kriz sebebiyle aynı şeyleri söylüyor.

 

Sanayi ve ticaret odalarının yanında hükümete yakınlığı ile bilinen MÜSİAD enflasyon muhasebesine tepki gösteriyor, düzeltme istiyor.

 

Bakan Mehmet Şimşek dönemi olarak ifade edilecek bu dönemde, faiz artırılırken baz etkileri dışında enflasyonda düşüş etkisi görünmüyor ve  geleceğe dair umutlar azalıyor.

 

Mehmet Şimşek açıklamalarında vergiden, vergi kaçağı ihbarından, cezadan başka bir şeyden bahsetmiyor. Enflasyonu düşürmeye öyle odaklanmış ki, reel ekonomi, üretim, ihracat, yeni yatırım, istihdam vs aklına bile gelmiyor olacak ki, bu kelimeleri ağzına bile almıyor. Hele, üretene, sanayiciye KOBİ’lere kredi konusunda tam anlamıyla ketum mu ketum. Bir yıl öncesine kadar kredilerini refinansman yaparak ödeyen küçük şirketler zaten kimsenin umurunda bile değil gibi görünüyor. Çünkü, faizler yüksek ama şirketlere kredi yok.

 

Yakın geçmişte faiz düşürmekte inat eden ekonomik zihniyet bugün ise reel ekonominin can damarını kesen faizin yüksek tutulmasında aynı şekilde diretiyor.

 

Sohbet ettiğim iş adamları “Faiz düşerken ikaz ediyorduk. Tamam, kabul ediyoruz ama finansman zorluğu içinde bulunan Türk ekonomisinde faizi bu kadar yüksek tutmakta ne oluyor?” diye soruyorlar.

 

Kimin umurunda?

 

Dile getirmiştim, üstelik yüksek faizlere rağmen kredi kullanamıyorlar. Belki de bunların en korkunç olanı iş adamlarının verdiği bilgiye göre faizlerin en yükseğini kamu bankaları uyguluyor.

 

Yüksek faiz ortamın da döviz kurunun da yükselmesi gerekirken şuan dövizde çok hafif bir yükselme olduğu gözüküyor. İhracatçının maliyetleri artarken dövizin olması gereken rakamda olmayınca dış piyasaya fiyatta rekabet edemeyecek duruma geldi.

Üretim ekonomisi ile büyüyen ülkemiz üretim yapılamaması için bütün şartlar oluşturuluyor.

Ülkemiz bize pahalı olduğu gibi, dünyaya da pahalı bir ülke olduğu gözüküyor. Ülkemize senede bir gelen gurbetçilerimizle konuşuyorum. Bu senen Türkiye’nin yaşadıkları ülkeden pahalı olduğunu ifade ediyorlar. Onlar ülkemizin pahalı olduğunu söylerken, geçen gün İstanbul’un bilinen pastanelerinden 23 yıldır çalışıp ayrılan arkadaşımın sözleri aklıma geldi. Pastanenin sahibi satılan 800 TL lik pasta fiyatlarını bir anda 1200 TL yapıyor. Anlamsız yapılan zam ardından satışlar bir anda duruyor.

Görüştüğüm konuştuğum iş adamlarına şuan ki ekonomi yönetimini nasıl ifade edersiniz diye sorduğumda şu cümlelerle karşılaştım;

Ekonominin iflaslar ile testi

Türkiye ekonomisi ateş hattında

Ekonominin faiz vergi sınavı

Ekonomik paket var içinde üretim yok